Doğubayazıt gibi ticaretin canlı olduğu, turizm potansiyeliyle öne çıkan bir ilçe böyle bir tabloyu kaldırmaz. Bu şehir, kaderine terk edilmiş yapılarla değil; yaşayan, üreten ve hareketli alanlarla anılmalıdır.
Ama bugün gerçek bambaşka.
Herkesin gördüğü ama kimsenin sahiplenmediği bir gerçek var: Ortada bir AVM değil, göz göre göre çürüyen bir yapı duruyor.
Tabelası var. Ama kendisi yok.
Çünkü bir alışveriş merkezi sadece duvarlardan ibaret değildir. İçinde hayat olacak, düzen olacak, güven olacak. Buradaysa bunların hiçbiri yok.
Kurumsal mağazalar yok. Büyük markalar yok. İnsan yoğunluğu yok.
Onun yerine, birkaç esnafın kendi imkânlarıyla ayakta tutmaya çalıştığı dükkânlar ve giderek sessizleşen bir bina var.
Ama mesele boşluk değil. Mesele ihmal.
Yürüyen merdivenler çalışmıyor.
Güvenlik sistemi yok denecek kadar zayıf.
Giriş çıkışlar kontrolsüz.
Üstelik bu alan, zamanla farklı bir tabloya da sahne oluyor.
Tuvaletlerin ücretli olması bile başlı başına bir sorunken, küçük yaştaki çocukların mendil satarak dolaştığı, kontrolsüz bir ortama dönüşmüş durumda.
Bu tablo artık “başarısız yatırım” olarak açıklanamaz. Bu, açık bir sorumsuzluktur.
Ve açıkça söylemek gerekir ki, ortaya çıkan bu manzara Doğubayazıt adına bir utanç tablosudur.
Peki sorumlu kim?
Öncelikle yatırımcı. Çünkü bir yapıyı inşa etmek kadar, onu yaşatmak da sorumluluktur. Borç bahanesi, çalışmayan sistemleri ve çöken düzeni meşrulaştıramaz.
Ama mesele burada bitmiyor.
bu manzaraya kayıtsız kalamaz. Evet, belediye AVM işletmez. Ama denetler. Ve ortada denetlenmediği açık olan bir yapı vardır.
Çalışmayan merdivenler, zayıf güvenlik ve düzensiz alan… Bunlar sadece ticari eksiklik değil, doğrudan kamusal risktir.
Ve asıl hata en başta yapıldı.
“Yapabilir miyiz?” denildi. Ama “Bu şehir gerçekten buna ihtiyaç duyuyor mu?” sorusu sorulmadı.
Doğubayazıt’ta hayat AVM’de değil, sokakta akar. Bu gerçek görmezden gelinince, ortaya ruhsuz yapılar çıkar.
Bugün o bina sadece boş değil. Aynı zamanda sahipsiz.
Ve bu haliyle sadece ekonomik bir kayıp değil; aynı zamanda bu şehre yakışmayan bir görüntüdür.
Artık şu gerçek açıkça söylenmeli:
Bir yapı işletilmiyorsa,
denetlenmiyorsa,
sahiplenilmiyorsa;
orada sorun beton değil, sorumluluktan kaçanlardır.
Ve herkesin bildiği ama kimsenin söylemediği gerçek şudur:
Bu şehirde bir AVM yok… sadece çürümeye terk edilmiş bir bina var.
Yazık.