BOSTAN VE GÜLİSTAN’DAN NÜKTELER

Umarım ki sizlerde bu parafları okuyunca haz duyacaksınız, zevk alacaksınız.
Şeyh Sadi-i Şirazi’nin Bostan ve Gülistanının da söz ediyorum.
Evet, Sadi-i şöyle diyor:
-İlmi ne kadar çok okursan oku: amel yoksa cahilsin, 
-İlmi ile amel etmeyen kimse ne muhakkik nede danişment sayılır. Üzerine birkaç kitap yüklenmiş bir hayvandan başka bir şey değildir. O beyinsizin üzerinde odun mu var;  kitap mı var haberi yoktur.
-Cahil için susmaktan daha iyi bir şey yoktur. Şu kadar var ki; cahil işin böyle olduğunu bilseydi cahil olmazdı.
-Eğer kemalin, ilmin yoksa susman hayırlıdır. İçsiz cevizi hafifliği, insanoğlunu cahilliği rezil rüsva eder.
-Bir ahmak bir eşeğe konuşma talimi ediyordu. Bunun için uzun bir ömür sarf etti. Bir akıllı zat O ahmağa tesadüf etti ve «Bu işten vazgeç İnsanların seni ayıplamasından kurtul. Hayvanlar senden söz öğrenmezler Sen çalış onlardan sükûtu öğren) dedi.
-Âlim (ilim sahibi) kimsenin vücudu yalnız altın gibidir ki; nereye gitse kadrini kıymetini bilirler. Zadegânın cahil oğlu ise yalnız bir şehirde geçerli sikkeye benzer ki başka şehirde kimse onu kabul etmez...
-Kırk gün ana rahminde kalan bir damla su, şeklen insan olur. Akıl ve edebe malik olmadıktan sonra kırk sene de yaşamış olsa ona hakikatte insan denemez.
-İki kimse öldüler, ah vah ederek gittiler birisi mal kazanıp yemeyen; öteki de bilip de bilgisiyle amel etmeyen.
-Aslanlar mağaralarda açlıktan ölürlerde köpeklerin artıklarını yemezler, açlığa zarurete razı ol bir alçağa ağız açma, değersiz bir kimse mal, mülk cihetinden Feridun olsa da ona kıymet verme. Değersiz bir kimse türlü ipekten elbise giyse, o elbiseler duvara sürünmüş boya ve yaldız gibidir.
-Bir büyük zata sordular: Sağ elin bu kadar fazileti varken yüzüğü niçin sol ele takıyorlar. O zat cevap verdi: Bilmezimsin ki fazilet sahipler daima mahrum olurlar.
-Her kim kendisini halka âlim tanıtmak için kendisinden daha âlim kimseyle bahse girerse; halk onun cahil olduğunu anlar.
-Yiyen veren cömert, oruç tutan fakat kimseye bir şey vermeyen abitten daha iyidir.
-Padişahların (iktidarların) dostluğuna çocukların seslerinin güzelliğine aldanma. Birincisi bir vehimle, ikincisi rüya ile değişir.
-İki düşman arasında sözü öyle söyle ki birbiriyle dost oldukları zaman mahcup olmayasın.