Soğan, ekmek yenen günleri arar Olduk be birader, deşme yaramız.
Başımızda şâki birileri var Yıldık be birader, deşme yaramız.
Kara saban devri bundan güzeldi. Acı, tatlı, sevinç her şey özeldi
Zannettik yanlışlar bir bir düzeldi, Daldık be birader, deşme yaramız.
Tezeğin kokusu, samanın tozu, Nerede yaylada meleyen kuzu?
O günden çok fazla bugünün yozu Öldük be birader, deşme yaramız.
Niçin böyle âciz hâkiriz hakir? Çektiği acıdan mayasıl fakir
Yoktur iğfal edilmeyen bir bâkir, Bulduk be birader, deşme yaramız.
Borç ile doğuyor, doğan bebekler. Başımıza musallattır şebekler
Umutları alacaklılar bekler. Böldük, be birader, deşme yaramız.
Eşkıya her yola kurmuş tuzağı. Gözleyen çok tehlikesiz uzağı
Süt vermeye zorlanmakta buzağı. Güldük be birader, deşme yaramız.
Her köşeyi tutmuş reziller heyhat! Atasına âsi olmakta evlat
Yük şimdi omuza yaşanan hayat. Kaldık be birader, deşme yaramız.
Hârami harama diyor ki helal. Faize boynunu bükmekte hilal
Azgınlık diz boyu, beklenir celal. Solduk be birader, deşme yaramız.