SENİNDİR

SENİNDİR

Sarp düşüncelerin doruğunda

Kanadı kırık duyguların uçurumunda

Anılarından sızan gün ışığıdır

Çocuk gözlerin deli kan umudun

Yaşlı dünyanın karanlık göğüne

Deniz kokulu rüzgârlarının bitimsizdir mevsimi

Aşar dağları yayılır ovalara

 Çorak günlerin toprağından

Yaralı gecelerin bağrından

Silip süpürür ölümcül düşsüzlüğü

Gizini açığa çıkarır yaşamın

Hüzünlerini tel tel dağıtır

Kış uykusundan henüz uyanmış karanfil kokulu sevincin

Yaprakların suların sesinden

Gök kokulu bir ezgi doğuverir ansızın

Sesin karışır evrensele

Anıtların üstünden el yazmalarının içinden geçen zaman

- Ele avuca sığmaz bir o kadar bilge ?

Karıştığında hayata alt üst ettiğinde hayatı Senindir?

Hülya KÖKSAL

BURJUVA ACILARIMIZ
Güneşten önce günü uyandıran telaş içre
Diri özlemin kavuştağındaki deli yalnızlıklarımız 
Eğreti bir duruşla kıyısına iliştiğimiz sevdamızda
Canı canandan öne koymalarımız
Burjuva acılarımızda şımarık hüzünlerimiz

Sevmeli diyorum her şeyi sevmeli
Doludizgin bir coşkuyla karşılarken günü
Sevginin allı güllü kumaşını dokumalı 
Çocukların doygun gülümseyişlerinden
Gökyüzünü yakın eyleyen çıldırtıcı direnciyle dağlardan

Karanlık ağızlar kalın sözcükler aydınlansın incelsin diye
Yeni bir dil yaratalım çok renkli çok sesli
Kırağı düşmüş gülüşlerde açsın karanfiller

Güneşten önce günü uyandıran telaş içre
Diri özlemin kavuştağındaki deli yalnızlıklarımız 
Eğreti bir duruşla kıyısına iliştiğimiz sevdamızda
Canı canandan öne koymalarımız
Burjuva acılarımızda şımarık hüzünlerimiz

HÜLYA KÖKSAL