Küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin önemli merkezlerinden Doğu’da hayvanlarını yaylalara çıkaran göçerler, yılın büyük bölümünü kıl çadırlarında geçiriyor.

İlkbaharda Şenyayla bölgesine çıkan göçerler, dedelerinden kalma kıl çadırlarda 6 ay konaklayarak, hayvanlarını besliyor, bakımını yapıyor.

Sosyal hayattan ve teknolojiden uzakta doğayla iç içe yaşam sürdüren göçerler, elde ettikleri süt ürünlerini satarak geçimleri sağlıyor.

Besici Yemlihan Koçağa, yaptığı açıklamada, her yıl ilkbaharda Kulp ilçesinden gelerek Muş'taki yaylalarda hayvancılık yaptıklarını söyledi.

Yaylada kıl çadırların altında barındıklarını anlatan Koçağa, "Geçimimizi hayvancılık yaparak sağlıyoruz. Kaldığımız kıl çadırlar, ekonomik ve dayanıklı. Büyüklerimizden kalan yaklaşık 150 yılık kültürümüzdür. Her şeye karşı çok dayanıklı, uzun ömürlüdür. Ömrümüzü büyük bölümü bu çadırların altında hayvanlara bakarak geçiyor." diye konuştu.

Halise Koçağa ise kıl çadır örmeyi annesinden öğrendiğini belirterek, şunları aktardı:

"Yaylalarda kıl çadırlar evimiz oluyor. Ömrümüzün büyük bölümü bu çadırların altında geçiyor. Kıl çadırı yapmak zor. Kalıplar halinde ördüğümüz için çok zaman alıyor. Daha sonra birleştiriyoruz. Kıl çadırı işi çok eskiden beri var. Yaklaşık 150 keçi kılından büyük büyük çadır yapılabiliyor. Ömrümün neredeyse tamamı koyunların peşinde, çadır ve meralarda geçti."(aa)