Hülya Köksal Kara´nın Kaleminden

Virane evlerde meyvesiz umutlar büyürdü

Alın terinin hiç kurumadığı

Yoklukla damgalı zamanda

Mayalanırdı acı

Baykuşların sesinde ölüm çağrışımları

Sabahtan önce uyanan çırakların İncecik boyunları ve masum gözleri

Yürürdü caddelerde yoksul iskeletlerle

Gökyüzüne uçurtma şenliği çizecek ellerinde

Çocuk ölüleri Bedeli ağır ödenmiş sevdaların

Düşünce asılmış

Duygu sürgün edilmiş

Karanlığın çapraz ateşinde us

Rus ruleti oynayan yalnızlığıyla

Baktığı hiçbir falda temize çıkmaz gün

Güz düştü düş üstüne Nasır tutmuş yüreklere

Nasıl yazılır gül ezgileri

CANDAŞIDIR MOR DAĞLAR

Hülya Köksal Kara´nın Kaleminden

 Kor düştü ağıtlara

Bir acı yel savurdu sesi

Hüznün bahçesinde çoğalan acılar

Emdi özsuyunu sevincin

Yürek burkan kederiyle mayalanır gece

Ateş düşmüş sofralara pazarların yangınından

Can pahası gündüzler harmanlanır

Terli bir öfke alnının sancıyan yerinde

Yavan günlerine katık olur

Adı gurbete yazılı suların

Nehirler boyunca akar da ulaşamaz sılaya

Kalan mı bırakır acıyı ardında giden mi

Balkıyan gözlerinde tüter sevda

Batar özlem teninde Soluğunda bir kara yel

Eser durur garipliğine

Dalgalanır sesi kıyısında hiç iz bırakmadan

Dökülür sıvası şafaktan söktüğü aydınlığın

Diyetini ödemiştir aşkın

Candaşıdır mor dağlar yalnızlığında?