Gitmeli günü geldiğinde sazlıklar arasından süzülür gibi.

Sessiz geminin ıssız limanından kalkıp

Bir viran dağın ardına yol almalı.

Gözler, var oluş sebebinden ziyade, akıttığı yaşlardan

Tuzunu ayırmayı öğrenir yavaşça ıraklaşan her adımda.

Var olmanın ötesinde bir sevda

Olmayacak artık bu kalpte.

Bir sevmeyi bilmezin son nefesindeki sözde, küfrü ziyandır

Yüreğimde kalan özlem.

Aşkı, sevdayı, sevda uğruna şiirler yazmayı bilmeyen

Bir kalbi yoksunda tutukluysam şayet,

Aşk ağlar her deminde yüreğin vurduğu,

Gidemem bir yere.

Şimdi gitmek gerek belki de!

Hiç durmayan bir yağmurdan kaçar gibi

Öyle ıslak?

Üşüyerek sarılıp sevdiğim yüreğin gölgesine,

Tutunarak dalına içimde aşkın zehirli sarmaşığına,

Uzaklaşıp gölgem dahi kalmadan buralarda,

Gitmeliyim, şehrimi yeniden küllerinden kurmaya.

Ayaz sabahları da olsun, bozkır sarısı da koynunda.

Yine Ankara olsun adın, Ankara´da bir gül.

Bir gün olsun yalnızca senden bana hatıra,

Gerisini alsın esen o deli rüzgar.

Gözlerine bakamadığım her gün ölüyorsam şayet,

Kentin kaldırımları şahidimdir ki

Failim de celladım da bu şehir,

Şehirde her gidişin bir terk ediştir?

Mutahhara ARLI ÖZKÖK