Canım babam,

İçimde öyle büyük bir boşluk var ki kelimeler yetmiyor. Senden sonra dünyam değişti, sanki hayatın bütün yükü bir anda omuzlarıma bindi. Her ne kadar güçlü görünmeye çalışsam da kalbimin en derininde tarifsiz bir yalnızlık taşıyorum. Beni anlayacak, bana yol gösterecek, bir bakışıyla bile içimi ferahlatacak tek insan sendin… Şimdi sensizliğin gölgesinde yolumu bulmaya çalışıyorum.

Temiz kalmaya, doğru yolda yürümeye gayret ediyorum ama insanların kötülükleri, haksızlıkları bazen ruhumu boğuyor. Susmayı seçtim çoğu zaman; saygıyla, sabırla geçiştirmeye çalıştım. Ama içimde bir ses var, senin sesin… “Kızım, dik dur” diyorsun bana. İşte o ses, yeniden ayağa kalkmamı sağlıyor.

Artık biliyorum ki senin yolundan gitmeliyim. Gerektiğinde savaşacağım, haksızlığa göz yummayacağım. İnsanlar beni sevmese de umurumda değil. Çünkü ben, senin kızınım. Senin doğruluğun, cesaretin ve onurunla büyüdüm.

Ben her zaman senin güçlü kızın olarak kalacağım babam. Sen yanımda olmasan da ruhun bana yol gösteriyor. İçimde taşıdığım en büyük güç sensin…